De mooi-weer-lijn
De Fransen verdelen Frankrijk globaal in twee gebieden: het gebied boven en
het gebied onder de mooi-weer-lijn. Die lijn verbindt globaal Lyon met Bordeaux.
Wij zitten onder Valence en dus duidelijk in het mooi-weer gebied. De echte
Zuid-Fransen zouden denken, zo las ik afgelopen week in een column, dat het
boven Valence ongeveer tien maanden per jaar winter is en dat het daar de
overige maanden alleen maar regent. Wat kan er nu aan je geluk ontbreken met een
huis met ruime historie in het mooi-weer gebied.
De romantiek van een huis in Zuid-Frankrijk
Een huis in Zuid-Frankrijk in het mooi-weer gebied, zo was onze eerste
gedachte, hoeft aan slechts bescheiden criteria te voldoen. Het is daar altijd
lekker warm, daarom leef je altijd buiten. En dan hoef je aan een huis toch geen
hoge eisen te stellen. Een dak boven je hoofd is al heel wat. En dat het dak op
enkele plaatsen lekt bij een stevige wind is inderdaad wat vervelend, maar dat
mag toch de pret niet drukken. Het is en blijft immers een huis met veel charme
want ruim 400 jaar oud. Eigenlijk past daar geen waterdicht dak bij. En het is
alleen in het begin vervelend dat de stoppen doorslaan als je teveel
energievreters tegelijk aanzet, want daar leer je mee leven: gewoon bijvoorbeeld
de boiler in nachtelijke uren laden. Niks aan de hand dus. Beter gezegd: juist
het contrast tussen de hectische wereld van de Randstad en de charme van de
eenvoud van hier blijft boeien. En wat is er bijvoorbeeld plezieriger dan samen
ouderwets gezellig de vaat met de hand te doen.
Een hoog kampeergehalte
Met enige regelmaat hebben we gasten. Met de beste bedoelingen worden we dan
verblijd met wijze adviezen. Zo sprak een familielid achteloos over een
investering van ongeveer fl. 150.000 om de zaak goed bewoonbaar te maken. We
waren recent eigenaar geworden en zweefden nog enigszins boven het huis. Dit was
op dat moment teveel van het goede. Ik heb het gesprek zo kunnen sturen, dat mij
een opsomming van al zijn ‘minimale ingrepen’ bespaard is gebleven. Hier bleef
het niet bij. Het huis werd ook tijdens een tussenstop geïnspecteerd door een
vriend. Voor een goed begrip moet ik erbij zeggen dat hij twee rechterhanden
heeft en enigszins perfectionistisch is. Maar de term ‘een hoog kampeergehalte’
is bij zijn vertrek in ons huis in het huis blijven hangen. We gaan overigens
nog steeds net zoals voordien met hem om, zij het dat ik één onderwerp mijd. De
grote projecten Ook in het mooi-weer gebied kan het wel eens regenen en/of koud
zijn. Er is dus ‘best wel’ aanleiding voor enige projecten. Elk jaar starten we
daarom een project. Ook al lekte het dak niet permanent, het bleef moeilijk
dicht te krijgen. Er wat daarom inderdaad wel aanleiding om het dak te vervangen
en dan meteen maar te isoleren. De problemen met de waterleiding zijn verholpen
en de septictank is vervangen. Dit is zowaar vlekkeloos verlopen. Vorig jaar
hebben we besloten om het aantal elektrische leidingen uit te breiden. Teveel
stroomafname op één stop doet stoppen springen en oververhitting van de
elektriciteitsdraden door te forse stroomafname kan brand veroorzaken. Hoe
onromantisch ook: inmiddels is onze stroommeter met het jaartal 1942 vervangen
door een witplastic, eigentijds meetgebeuren. Nu moet het aantal elektrische
leidingen worden uitgebreid. Beter is het om de elektraleidingen maar te
vervangen. In oktober hebben we de nodige plannen uitgewerkt en het wordt dit
jaar E-Day.
Een project in de praktijk
In de praktijk ligt dit wat lastig, want er moet niet alleen een installateur
worden gevonden, hij moet ook bereid zijn om te komen. De eerste was nooit thuis
dus het overleg wilde niet vlotten maar hij had gelukkig email. Twee maanden na
de eerste e-mail en veel berichten later heb ik maar weer eens gebeld en ik had
geluk: hij nam de telefoon zelf op. Nee, mijn email berichten had hij niet
ontvangen: zijn programma vernietigt automatisch alle berichten van een
onbekende afzender. Na enkele maanden telefonisch overleg werd duidelijk dat hij
inmiddels dit jaar ruim volgeboekt zat. De tweede installateur had zowaar tijd
tijdens onze vakantie in april en kwam inderdaad langs. Tijdens dat bezoek bleek
dat hij enkele uren voor ons had gereserveerd, terwijl ik toch elke keer
duidelijk had gesproken over ongeveer een week werk. Maar hij wist in april te
vertellen dat hij op 21 juni zou beginnen. Nu leek mij deze zo precieze planning
wat aan de sterke kant. Bij een installateur kan immers altijd een spoedklus
tussendoor komen. Maar je kunt hem moeilijk begin juni bellen met de vraag of
hij inderdaad zijn woord houdt en 21 juni begint. Dan maar met de methode van de
omweg. Half mei hebben we hem per e-mail bericht dat we hier enkele dagen eerder
zouden arriveren, zodat hij desgewenst eerder kon beginnen. Maar een zichzelf
respecterende Fransman reageert niet op dergelijk berichten, dus het bleef nog
even spannend. Op 21 juni verscheen hij op tijd en hij heeft de hele dag
gewerkt. De tweede dag heeft hij ruim 4 uur gewerkt; hij vertrok eerder omdat
hij dat weekend een afspraak had. Bij het vertrek deelde hij nog achteloos mee
dat hij de volgende week twee dagen op een andere klus zou zitten, zodat het
karwei eind volgende week niet klaar kan zijn. Maar eind volgende week zit onze
vakantie er weer op.
Situatie per heden
Inmiddels zijn alle grote projecten voltooid. Het dak is vervangen en op een
enkele elektrische leiding na zijn de overige grote projecten achter de rug. De
nagalm van ‘een hoog kampeergehalte’ is geheel verdwenen. Het huis was bij de
aanvang een niet altijd dicht dak boven het hoofd, maar het is thans uitstekend
te bewonen.